از آن روزی که بنا گذاشتیم زندگیمان را هر طور شده بسازیم٬ کم گذاشتن از کارمان را زرنگی نامیدیم ظلم و ستم و فحاشی بر دیگران را قدرت خود دانستیم تصرف اموال دیگران را افتخار دانستیم ٬ از آن روزی که تصمیم گرفتیم زندگی مان را به هر قیمتی به دلخواه خودمان بسازیم حتی اگر لازم باشد به خاطر یک گندم خرمنی را آتش زنیم به خاطر دستمالی , قیصر را آتش بزنیم برای رسیدن به هر هدفی , حقی را پایمال کنیم حتی اگر باعث گرفتاری هزاران نفر شویم
٬ از همان روزها درماندگیمان شروع شد..... و همچنان به دنبال راه حل درماندگی مان هستیم