از آن روزی که بنا گذاشتیم زندگیمان را هر طور شده بسازیم٬
کم گذاشتن از کارمان را زرنگی نامیدیم
ظلم و ستم و فحاشی بر دیگران را قدرت خود دانستیم
تصرف اموال دیگران را افتخار دانستیم  ٬
از آن روزی که تصمیم گرفتیم زندگی مان را به هر قیمتی به دلخواه خودمان بسازیم
حتی اگر لازم باشد به خاطر یک گندم خرمنی را آتش زنیم
به خاطر دستمالی , قیصر را آتش بزنیم
برای رسیدن به هر هدفی , حقی را پایمال کنیم
حتی اگر باعث گرفتاری هزاران نفر شویم

٬ از همان روزها درماندگیمان شروع شد.....
و همچنان به دنبال راه حل درماندگی مان هستیم